Podcasty historyczne

Czy do pomiaru czasu wykorzystano częstość oddechów?

Czy do pomiaru czasu wykorzystano częstość oddechów?

Istnieje żydowskie źródło, że godzina została podzielona na 1080 części i wydaje się, że istnieje wyjaśnienie dla tej liczby, że jest to ilość oddechów wykonanych w ciągu godziny (18 oddechów na minutę (co jest realistyczne))

Czy istnieją dowody na to, że oddech był używany jako pomiar czasu, zanim zegary stały się popularne?


Częstość oddechów u ludzi różni się w zależności od osoby (i jest zależna od wieku, stanu zdrowia i poziomu aktywności fizycznej). Według Wikipedii zakres spoczynkowy zdrowej osoby dorosłej wynosiłby od 12 do 18 oddechów na minutę (tj. 50% różnicy od niskiego do wysokiego). W przypadku osób starszych górny zakres to 10 do 30 oddechów na minutę (tj. różnica 200%).

Ponadto, aby zmierzyć jakikolwiek znaczący okres, musiałbyś przez cały czas pozostawać w stanie spoczynku, licząc oddechy. Byłoby prawie niemożliwe użycie pomiaru czasu potrzebnego na wykonanie jakiejkolwiek forsownej aktywności, ponieważ a) twoje tempo oddychania byłoby różne ib) trudno byłoby wiarygodnie śledzić wykonane oddechy. Istnieje również możliwość, że monitorowanie własnego tempa oddychania wpłynie na tempo (tj. Twoje próby utrzymania stałego oddechu mogą faktycznie zmienić tempo).

Tak więc ostatecznie trudno byłoby stworzyć wiarygodny uniwersalny pomiar czasu w oparciu o coś, co by się tak bardzo różniło. Do użytku osobistego może być przydatne porównanie kilku krótkotrwałych zdarzeń, ale nie przydałoby się przekazywać pomiarów od osoby do osoby.


To mnie zaciekawiło, więc małe poszukiwania doprowadziły mnie do wyjaśnienia części 1080 w godzinę:

Podział godziny na 1080 części może odzwierciedlać jedynie źródła babilońskie i greckie, z których korzystali żydowscy astronomowie, którzy dokonywali obliczeń dla roku. Niektórzy astronomowie babilońscy używali systemu, w którym dzień był podzielony na 360 „stopni”, które dalej dzieliły się na „jęczmień kukurydziany”, który wynosił 1/72 stopnia. Tak więc dziennie jest 72 * 360 = 25 920 ziaren jęczmienia. Postać ta została najwyraźniej przyjęta przez greckich astronomów, takich jak Hipparch i Ptolemeusz.

Obliczenia kalendarza żydowskiego zawsze dzieliły dzień na 24 godziny. Dzielenie 25920 przez 24 daje 1080. Innymi słowy, bez względu na to, dlaczego Babilończycy używali 360 stopni w ciągu dnia i 72 ziaren jęczmienia w stopniu, ta miara została przyjęta w obliczeniach kalendarza żydowskiego.

z artykułu tutaj.

(Wiem, że to właściwie nie odpowiada na pytanie dotyczące pomiaru oddechu, ale pomyślałem, że to interesujące i odpowiedziałem, jakie było prawdziwe pytanie, czyli dlaczego części 1080 w godzinę.)


Oznaki funkcji życiowych (temperatura ciała, tętno, częstość oddechów, ciśnienie krwi)

Oznaki życiowe są miarą najbardziej podstawowych funkcji organizmu. Cztery główne parametry życiowe rutynowo monitorowane przez lekarzy i świadczeniodawców opieki zdrowotnej obejmują:

Częstość oddechów (szybkość oddychania)

Ciśnienie krwi (ciśnienie krwi nie jest uważane za oznakę życiową, ale często jest mierzone wraz z oznakami życiowymi).

Oznaki życiowe są przydatne w wykrywaniu lub monitorowaniu problemów medycznych. Parametry życiowe można mierzyć w warunkach medycznych, w domu, w miejscu nagłego wypadku medycznego lub w innym miejscu.


Wskaźnik łączący częstość oddechów i natlenienie, aby przewidzieć wynik terapii przez nos z wysokim przepływem

Racjonalne uzasadnienie: Jednym z ważnych problemów podczas leczenia kaniulą donosową o wysokim przepływie (HFNC) u pacjentów z ostrą hipoksemiczną niewydolnością oddechową jest nieopóźnianie intubacji. Cele: Aby zweryfikować dokładność diagnostyczną wskaźnika (nazywanego ROX i zdefiniowanego jako stosunek nasycenia tlenem mierzonego za pomocą pulsoksymetrii/FiO2 częstości oddechów) w celu określenia wyniku HFNC (konieczność lub brak intubacji). Metody: Było to 2-letnie, wieloośrodkowe, prospektywne, obserwacyjne badanie kohortowe obejmujące pacjentów z zapaleniem płuc leczonych HFNC. Identyfikację przeprowadzono poprzez modelowanie proporcjonalnego ryzyka Coxa związku ROX z wynikiem HFNC. Oceniono najbardziej specyficzny punkt odcięcia wskaźnika ROX w celu przewidzenia niepowodzenia i sukcesu HFNC. Pomiary i główne wyniki: Spośród 191 pacjentów leczonych HFNC w kohorcie walidacyjnej 68 (35,6%) wymagało intubacji. Dokładność predykcji wskaźnika ROX wzrastała w czasie (powierzchnia pod krzywą charakterystyki pracy odbiornika: 2 h, 0,679 6 h, 0,703 12 h, 0,759). ROX większe lub równe 4,88 mierzone przy 2 (współczynnik ryzyka, 0,434 95% przedział ufności, 0,264-0,715 P = 0,001), 6 (współczynnik ryzyka, 0,304 95% przedział ufności, 0,182-0,509 P <0,001) lub 12 godzin (współczynnik ryzyka, 0,291 95% przedział ufności, 0,161-0,524 P < 0,001) po rozpoczęciu HFNC był konsekwentnie związany z niższym ryzykiem intubacji. ROX poniżej 2,85, poniżej 3,47 i poniżej 3,85 odpowiednio po 2, 6 i 12 godzinach od rozpoczęcia HFNC były predyktorami niepowodzenia HFNC. Pacjenci, u których wystąpiła niepowodzenie, wykazywali niższy wzrost wartości wskaźnika ROX w ciągu 12 godzin. Wśród składników wskaźnika nasycenie tlenem mierzone za pomocą pulsoksymetrii/FiO2 miał większą wagę niż częstość oddechów. Wnioski: U pacjentów z zapaleniem płuc z ostrą niewydolnością oddechową leczonych HFNC, ROX jest wskaźnikiem, który może pomóc w identyfikacji pacjentów z niskim i wysokim ryzykiem intubacji. Badanie kliniczne zarejestrowane na stronie www.clinicaltrials.gov (NCT02845128).

Słowa kluczowe: ostra niewydolność oddechowa wysokoprzepływowa kaniula nosowa nosowe zapalenie płuc o wysokim przepływie.


Uwagi ogólne i wartości normalne

Wytyczne dotyczące wykonywania i interpretacji PFTS zostały opublikowane zarówno przez European Respiratory, jak i American Thoracic Societies 1-6. Wskazania do wykonania PFTS są wymienione w tabeli 1 7 . Wykonywanie PFTS jest ogólnie bezpieczne, ale istnieją specyficzne przeciwwskazania. Są one wymienione w tabeli 2 7 . PFTS są zależne od wysiłku, dlatego współpraca pacjenta i zrozumienie w wykonywaniu testów jest niezbędne do uzyskania optymalnych wyników. Nieoptymalne wyniki można uzyskać u pacjentów, u których występują bóle w klatce piersiowej lub brzuchu lub u pacjentów, którzy nie w pełni rozumieją wskazówki dotyczące wykonywania badań.

Tabela 1

Wskazania do testów czynności płuc

1.Badanie pacjentów z objawami/oznakami/badaniami sugerującymi chorobę płuc, np.
• Kaszel
• Świszczący oddech
• Zadyszka
• Trzaski
• Nieprawidłowe prześwietlenie klatki piersiowej
2.Monitorowanie pacjentów z rozpoznaną chorobą płuc pod kątem progresji i odpowiedzi na leczenie, np.
• Zwłóknienie śródmiąższowe
• POChP
• Astma
• Choroba naczyń płucnych
3.Badanie pacjentów z chorobą, która może mieć powikłania oddechowe, np.
• Zaburzenia tkanki łącznej
• Choroby nerwowo-mięśniowe
4.Ocena przedoperacyjna przed m.in.
• Resekcja płuca
• Chirurgia brzucha
• Chirurgia klatki piersiowej
5.Ocena pacjentów pod kątem ryzyka chorób płuc m.in.
• Narażenie na toksyny płucne, takie jak promieniowanie, leki lub narażenie środowiskowe lub zawodowe
6.Nadzór po przeszczepieniu płuc w celu oceny
• Ostre odrzucenie
• Infekcja
• Zarostowe zapalenie oskrzelików

Tabela 2

Przeciwwskazania do wykonania PFTS 7

Zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatniego miesiąca
Niestabilna dusznica bolesna
Niedawna operacja piersiowo-brzuszna
Niedawna operacja okulistyczna
Tętniak piersiowy lub brzuszny
Obecna odma opłucnowa

Pacjenci z aktywnymi infekcjami dróg oddechowych, takimi jak gruźlica, nie są wykluczeni z PFTS, jednak najlepiej byłoby, gdyby testy zostały odroczone do czasu, gdy ryzyko zakażenia krzyżowego będzie znikome. Jeśli pacjenci z chorobą zakaźną muszą przejść badania, mogą być konieczne dodatkowe środki ostrożności oprócz standardowej dekontaminacji sprzętu. Może to obejmować wykonywanie PFTS na koniec dnia, aby umożliwić demontaż i dezynfekcję sprzętu, przeprowadzanie badań w pokoju pacjentów zamiast w laboratorium funkcji płuc oraz rezerwowanie sprzętu do wyłącznego użytku u pacjentów z infekcjami 1 .

Pozycja siedząca jest zwykle używana w czasie badania, aby zapobiec ryzyku upadku i urazu w przypadku epizodu omdlenia, chociaż PFTS można wykonać w pozycji stojącej. Pacjentom zaleca się, aby nie palili przez co najmniej godzinę przed badaniem, nie spożywali dużego posiłku na dwie godziny przed badaniem i nie nosili obcisłych ubrań, ponieważ w takich okolicznościach wyniki mogą mieć negatywny wpływ 1 . Sztuczne zęby pozostają na miejscu, chyba że uniemożliwiają pacjentowi utworzenie skutecznego uszczelnienia wokół ustnika.

Normalne lub przewidywane zakresy wartości uzyskuje się z dużych badań populacyjnych zdrowych osób. Wartości są przyjmowane dla osób dopasowanych pod względem wieku, wzrostu, płci i, w stosownych przypadkach, pochodzenia etnicznego. PFTS należy wykonać trzy razy, aby zapewnić powtarzalność wyników (mniej niż 200 ml zmienności) i dokładność. Najpierw wykonuje się badania dynamiczne (spirometria, krzywe objętości przepływu, szczytowe natężenie przepływu wydechowego), a następnie objętości płuc, test rozszerzający oskrzela i wreszcie pojemność dyfuzyjną. Każdy z tych aspektów PFTS zostanie teraz omówiony bardziej szczegółowo.


Auto-PEEP: jak wykrywać i jak zapobiegać – przegląd

Autododatnie ciśnienie końcowo-wydechowe (auto-PEEP) jest zdarzeniem fizjologicznym powszechnym u pacjentów wentylowanych mechanicznie. Auto-PEEP często występuje w ostrej, ciężkiej astmie, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc lub u pacjentów otrzymujących wentylację z odwróconym współczynnikiem. Czynniki predysponujące do auto-PEEP obejmują skrócenie czasu wydechu poprzez zwiększenie częstości oddechów, objętości oddechowej lub czasu wdechu. Auto-PEEP predysponuje pacjenta do zwiększonej pracy oddechowej, barotraumy, niestabilności hemodynamicznej i trudności w uruchomieniu respiratora. Nierozpoznanie hemodynamicznych konsekwencji auto-PEEP może prowadzić do niewłaściwego ograniczenia płynów lub niepotrzebnej terapii wazopresyjnej. Auto-PEEP może potencjalnie zakłócać odzwyczajanie od wentylacji mechanicznej. Opisano wiele metod pomiaru Auto-PEEP. Chociaż nie jest to widoczne podczas normalnej pracy respiratora, efekt auto-PEEP można wykryć i określić ilościowo za pomocą prostego manewru przy łóżku pacjenta: okluzja portu wydechowego pod koniec ustawionego okresu wydechu. Pomiar statycznego i dynamicznego auto-PEEP różni się i zależy od niejednorodności dróg oddechowych. Pracę oddechową można zmniejszyć poprzez zapewnienie zewnętrznego PEEP do 75-80% auto-PEEP u pacjentów, którzy oddychają spontanicznie podczas wentylacji mechanicznej, ale nie ma dowodów na to, że zewnętrzny PEEP byłby przydatny podczas kontrolowanej wentylacji mechanicznej, gdy pacjent nie ma wdechu wysiłek. Ustawienie respiratora powinno dążyć do wydłużenia czasu wydechu poprzez zmniejszenie częstości oddechów, a nie zwiększenie przepływu wdechowego. Zaleca się rutynowe monitorowanie auto-PEEP u pacjentów otrzymujących wentylację kontrolowaną.


Częstość oddechów: zaniedbana funkcja życiowa

Poziom dokumentacji parametrów życiowych w wielu szpitalach jest bardzo niski, a w szczególności częstość oddechów często nie jest rejestrowana.

Istnieją istotne dowody na to, że nieprawidłowa częstość oddechów jest predyktorem potencjalnie poważnych zdarzeń klinicznych.

Pielęgniarki i lekarze muszą być bardziej świadomi znaczenia nieprawidłowej częstości oddechów jako wskaźnika poważnej choroby.

Systemy szpitalne, które zachęcają do odpowiedniej reakcji na podwyższoną częstość oddechów i inne nieprawidłowe parametry życiowe, mogą być szybko wdrożone. Takie systemy pomagają w podnoszeniu i podtrzymywaniu świadomości znaczenia parametrów życiowych.

Rejestrowanie pełnego zestawu parametrów życiowych (częstość tętna, ciśnienie krwi, częstość oddechów i temperatura) przynajmniej raz dziennie jest uważane za standard monitorowania pacjentów na ostrych oddziałach szpitalnych. Jednak dwa niedawne wieloośrodkowe badania wykazały, że poziom dokumentacji parametrów życiowych w wielu szpitalach jest niski.1, 2 Spośród czterech objawów życiowych często nie rejestruje się częstości oddechów, nawet jeśli głównym problemem pacjenta jest oddychanie. stan.2 - 6 Dzieje się tak pomimo faktu, że nieprawidłowa częstość oddechów okazała się ważnym czynnikiem prognostycznym poważnych zdarzeń, takich jak zatrzymanie krążenia i przyjęcie na oddział intensywnej opieki medycznej (OIOM).3, 7-10

W 1993 roku Fieselmann i współpracownicy stwierdzili, że częstość oddechów wyższa niż 27 oddechów na minutę była najważniejszym czynnikiem prognostycznym zatrzymania krążenia na oddziałach szpitalnych.7 Subbe i współpracownicy stwierdzili, że u niestabilnych pacjentów względne zmiany częstości oddechów były znacznie większe niż zmiany w częstości akcji serca lub skurczowym ciśnieniu krwi, a zatem częstość oddechów była prawdopodobnie lepszym sposobem rozróżnienia między pacjentami stabilnymi a pacjentami z grupy ryzyka.9 Goldhill i wsp. stwierdzili, że 21% pacjentów oddziału z częstością oddechów 25–29 oddechów/minutę ocenioną przez oddział intensywnej opieki medycznej zmarł w szpitalu.8 Osoby z wyższą częstością oddechów miały jeszcze wyższy wskaźnik śmiertelności.8 W innym badaniu nieco ponad połowa wszystkich pacjentów doznała poważnych zdarzeń niepożądanych na oddziałach ogólnych (takich jak jako zatrzymanie krążenia lub przyjęcie na OIT) miał częstość oddechów większą niż 24 oddechy/minutę. Ci pacjenci mogli zostać zidentyfikowani jako pacjenci wysokiego ryzyka do 24 godzin przed zdarzeniem ze swoistością ponad 95%.10

Wśród systemów wykorzystywanych do aktywowania zespołów ratownictwa medycznego, takich jak zespoły ratunkowe i zespoły ratunkowe, definicja „nieprawidłowej” częstości oddechów u dorosłych waha się od ponad 14 do ponad 36 oddechów na minutę.1, 9 Niektórzy badacze opierali się na „nieprawidłowy wskaźnik oddychania” lub duszność jako substytut przyspieszonego oddechu, gdy nie zarejestrowano częstości oddechów.3, 11 Najnowsze dowody sugerują, że dorosły z częstością oddechów powyżej 20 oddechów na minutę prawdopodobnie źle się czuje, a dorosły z częstością oddechów powyżej 24 oddechów na minutę może być krytycznie chory.3 , 7 - 10 , 12 , 13

Wentylacja pęcherzykowa (iloczyn częstości oddechów i objętości oddechowej) jest zwykle dokładnie kontrolowana przez działanie centralnych i obwodowych chemoreceptorów oraz receptorów płucnych. dwutlenku węgla (Pa co 2 ), przy czym Pa co 2 jest najważniejszym czynnikiem.14 Organizm próbuje skorygować hipoksemię i hiperkarbię poprzez zwiększenie zarówno objętości oddechowej, jak i częstości oddechów. W ten sposób warunki te można wykryć mierząc częstość oddechów.

Co ważne, każdy stan, który powoduje kwasicę metaboliczną, taki jak patologia jamy brzusznej lub posocznica, spowoduje również zwiększenie objętości oddechowej i częstości oddechów poprzez zwiększone stężenie jonów wodorowych, co prowadzi do zwiększonej produkcji CO 2 . powoduje to hiperkarbię lub hipoksję, co również zwiększa wentylację pęcherzykową.14 W efekcie częstość oddechów jest ważnym wskaźnikiem poważnych zaburzeń w wielu układach organizmu, nie tylko w układzie oddechowym, i dlatego jest kluczowym czynnikiem prognostycznym zdarzeń niepożądanych.

Należy zauważyć, że nie wszystkie przyczyny hipoksji i hiperkarbii powodują wzrost objętości oddechowej i częstości oddechów. Leki takie jak opiaty, które są powszechnie stosowane w szpitalach, zmniejszają napęd oddechowy i odpowiedź oddechową na hipoksję i hiperkarbię. W takich okolicznościach częstość oddechów może nadal być użytecznym narzędziem do monitorowania zdarzeń niepożądanych, ponieważ częstość oddechów może być obniżona, często w połączeniu z obniżonym poziomem świadomości.

Chociaż wprowadzenie pulsoksymetrii było dużym postępem w monitorowaniu przyłóżkowym, nadal ma wiele praktycznych wad. Obejmują one słabe zrozumienie celu i prawidłowego stosowania pulsoksymetrii wśród pielęgniarek i młodszych lekarzy.15 - 17 Ostatnie badania wykazały, że tylko 56% pielęgniarek zrozumiało, że pulsoksymetria nie jest wskaźnikiem odpowiedniej wentylacji, a tylko 14% lekarzy a pielęgniarki przyznały, że gazometria krwi tętniczej jest niezbędna do rozpoznania hiperkarbii.15,16 Pulsoksymetria może być niedokładna z wielu powodów, w tym z powodu zmniejszonej perfuzji w miejscu pomiaru, jak w hipotermii lub wstrząsie.18

Nie wykazano, aby pomiar pulsoksymetryczny był swoistym wskaźnikiem poważnej choroby i istnieją dowody na to, że jest on niespecyficzny.3,12 Zmniejszone wysycenie hemoglobiny krwi tętniczej jest powszechne u hospitalizowanych osób dorosłych, przy czym do 37% pacjentów, a saturacje poniżej 90% występują u około 11% pacjentów.13

Pomiar wysycenia hemoglobiny tętniczej wyłącznie za pomocą pulsoksymetrii nie stanowi odpowiedniego monitorowania wentylacji. Jak omówiono powyżej, pomiar częstości oddechów dostarcza informacji, których nie może dostarczyć pulsoksymetria. Te dwa pomiary są komplementarne i nie należy ich zastępować.

Brak zrozumienia celu pulsoksymetrii może wskazywać na szerszy brak zrozumienia ostrej medycyny zarówno przez pielęgniarki, jak i młodszy personel medyczny.17 Nie można przecenić znaczenia edukacji i reedukacji personelu szpitalnego.

Podstawowe zasoby edukacyjne, takie jak podręczniki medyczne, mogą przyczynić się do niedoceniania znaczenia częstości oddechów. Pomimo faktu, że zwiększona częstość oddechów wiąże się z zagrażającymi życiu stanami, takimi jak wstrząs i niewydolność serca, ostatnie badania wykazały, że tylko w czterech z 30 przebadanych podręczników medycznych podkreślano znaczenie częstości oddechów jako oznaki życiowej u dorosłych.19 W jednym z tekstów stwierdzono nawet, że „liczenie częstości oddechów jest tradycyjną obserwacją pielęgniarską, ale dokładna częstość rzadko ma znaczenie praktyczne”19.

Szpitale mogą systematycznie poprawiać częstotliwość rejestrowania częstości oddechów. Jedno z badań wykazało, że przed wprowadzeniem systemu punktacji wczesnego ostrzegania i nowych wykresów parametrów życiowych tylko 30% pacjentów oddziału rejestrowało częstość oddechów przynajmniej raz dziennie. Podczas obserwacji rok później wskaźnik ten poprawił się do 90%.4 W innym badaniu, w którym wprowadzono podobny system, odnotowano poprawę dokumentacji parametrów życiowych, wraz z większą pewnością pielęgniarek w ocenie i ustalaniu priorytetów pacjentów. zalecane przez National Institute for Health and Clinical Excellence w Wielkiej Brytanii.20 Zwrócenie uwagi na inne czynniki organizacyjne może również mieć znaczenie w optymalizacji rejestrowania częstości oddechów.6

Pomiar częstości oddechów nie wymaga skomplikowanej technologii. Ze względu na mocne dowody, że jest to niedoceniany i niedoceniany, ale specyficzny i użyteczny marker dla pacjentów zagrożonych poważnymi zdarzeniami niepożądanymi (ramka), sugerujemy, aby:

pielęgniarki i lekarze, zarówno przed, jak i po ukończeniu studiów, powinni być edukowani, aby docenić, że częstość oddechów jest łatwym do uzyskania, użytecznym wskaźnikiem ryzyka poważnych zdarzeń niepożądanych

należy poinformować wszystkich pracowników szpitala, że ​​pomiar pulsoksymetrii nie zastępuje pomiaru częstości oddechów

częstość oddechów powinna być dokładnie mierzona i dokumentowana u wszystkich pacjentów szpitalnych co najmniej raz dziennie i zawsze powinna być dokumentowana podczas pomiaru innych parametrów życiowych

szpitale powinny rozważyć wdrożenie systemów monitorowania parametrów życiowych pacjentów i reagowania na nie w celu poprawy przestrzegania zaleceń dotyczących dokumentacji częstości oddechów

częstość oddechów i inne parametry życiowe należy mierzyć częściej u pacjentów niestabilnych lub u dorosłych pacjentów, u których częstość oddechów jest większa niż 20 oddechów na minutę

Dorośli pacjenci oddziału ogólnego z częstością oddechów większą niż 24 oddechy na minutę powinni być ściśle monitorowani i regularnie badani, nawet jeśli inne parametry życiowe są prawidłowe

pacjent z częstością oddechów większą niż 27 oddechów na minutę powinien otrzymać natychmiastową pomoc lekarską i

pacjenci z częstością oddechów większą niż 24 oddechy/minutę, w połączeniu z innymi dowodami niestabilności fizjologicznej (np. niedociśnienie lub obniżony poziom świadomości), również powinni otrzymać natychmiastową kontrolę lekarską.

W edukacji zarówno pielęgniarek, jak i lekarzy należy podkreślić znaczenie nieprawidłowej częstości oddechów jako wskaźnika poważnej choroby. Poziom dokumentacji częstości oddechów jest obecnie niski, ale można go znacznie poprawić poprzez zastosowanie systemów edukacyjnych, systemów „śledź i wyzwalaj” (takich jak system punktacji wczesnego ostrzegania) oraz ulepszonych wykresów parametrów życiowych. Regularne monitorowanie i dokumentowanie częstości oddechów, wraz z edukacją na temat odpowiednich działań, gdy częstość oddechów jest nieprawidłowa, może pomóc w identyfikacji i postępowaniu z pacjentami z grupy ryzyka, a tym samym w zmniejszeniu częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych.

Częstość oddechów: podsumowanie dowodów i zaleceń

Częstość oddechów jest najrzadziej notowanym i najczęściej całkowicie pomijanym w dokumentacji szpitalnej wskaźnikiem życiowym.

Podwyższona częstość oddechów jest silnym i specyficznym predyktorem poważnych zdarzeń niepożądanych, takich jak zatrzymanie akcji serca i nieplanowane przyjęcie na oddział intensywnej terapii.

Pomiar pulsoksymetryczny nie zastępuje pomiaru częstości oddechów.

Cały personel powinien być przeszkolony w zakresie mierzenia częstości oddechów jako łatwej i szczegółowej oceny w przypadku choroby krytycznej, a także powinien otrzymać wskazówki dotyczące odpowiednich działań, jakie należy podjąć w przypadku odnotowania nienormalnie wysokich częstości oddechów.

Systemy szpitalne, które zachęcają do odpowiedniej reakcji na zwiększoną częstość oddechów i inne nieprawidłowe parametry życiowe, mogą być łatwo i szybko wdrożone. Takie systemy pomagają w podnoszeniu i podtrzymywaniu świadomości znaczenia parametrów życiowych.

  • Michelle A Cretikos 1
  • Rinaldo Bellomo 2
  • Kena Hillmana 3
  • Jack Chen 3
  • Szymon Finfer 4
  • Arthas Flabouris 5
  • 1 Centrum Epidemiologii i Badań, Zdrowie NSW, Sydney, NSW.
  • 2 Oddział Intensywnej Terapii, Austin Hospital, Melbourne, VIC.
  • 3 Simpson Center for Health Services Research, Uniwersytet Nowej Południowej Walii, Sydney, NSW.
  • 4 Oddział Intensywnej Terapii, Royal North Shore Hospital, University of Sydney, Sydney, NSW.
  • 5 Oddział Intensywnej Terapii, Royal Adelaide Hospital, University of Adelaide, Adelaide, SA.
    Hillman K, Chen J, Cretikos M i wsp. Badacze badania MERIT. Wprowadzenie systemu zespołu ratownictwa medycznego (MET): randomizowanej, kontrolowanej próby klasterowej. Lancet 2005 365: 2091-2097. Poufne dochodzenie krajowe w sprawie wyników leczenia i śmierci pacjentów. Poważny problem? Londyn: NCEPOD, 2005. http://www.ncepod.org.uk/2005.htm (dostęp w październiku 2007). Hodgetts TJ, Kenward G, Vlachonikalis IG i in. Identyfikacja czynników ryzyka zatrzymania krążenia i sformułowanie kryteriów aktywacji w celu zaalarmowania zespołu ratownictwa medycznego. Reanimacja 2002 54: 125-131. McBride J, Knight D, Piper J, et al. Długoterminowy efekt wprowadzenia punktacji wczesnego ostrzegania na wykresach częstości oddechów na oddziałach ogólnych. Reanimacja 2005 65: 41-44. Ryan H, Cadman C, Hann L. Ustalanie standardów oceny pacjentów oddziału zagrożonych pogorszeniem. Br J Nurs 2004 13: 1186-1190. Hogan J. Dlaczego pielęgniarki nie monitorują częstości oddechów pacjentów? Br J Nurs 2006 15: 489-492. Fieselmann JF, Hendryx MS, Helms CM, et al. Częstość oddechów przewiduje zatrzymanie krążenia u pacjentów z chorobami wewnętrznymi. J Gen Stażysta Med 1993 8: 354-360. Goldhill DR, McNarry AF, Mandersloot G, et al. Wynik wczesnego ostrzegania oparty na fizjologii dla pacjentów oddziału: związek między wynikiem a wynikiem. Znieczulenie 2005 60: 547-553. Subbe CP, Davies RG, Williams E i in. Wpływ wprowadzenia skali zmodyfikowanego wczesnego ostrzegania na wyniki kliniczne, zatrzymanie krążenia i oddechu oraz intensywną opiekę medyczną w nagłych przypadkach przyjęć lekarskich. Znieczulenie 2003 58: 797-802. Cretikos M, Chen J, Hillman K, et al. Kryteria aktywacji obiektywnych zespołów ratownictwa medycznego: badanie kliniczno-kontrolne. Reanimacja 2007 73: 62-72. Schein RM, Hazday N, Pena M, et al. Kliniczne czynniki poprzedzające wewnątrzszpitalne zatrzymanie krążenia. Klatka piersiowa 1990 98: 1388-1392. Goldhill DR, McNarry AF. Fizjologiczne nieprawidłowości w wynikach wczesnego ostrzegania są związane ze śmiertelnością u dorosłych pacjentów hospitalizowanych. Br. J. Anaesth 2004 92: 882-884. Harrison GA, Jacques TC, Kilborn G i in. Rozpowszechnienie zapisów oznak stanów krytycznych i reakcji w nagłych wypadkach na oddziałach szpitalnych — badanie SOCCER. Reanimacja 2005 65: 149-157. Zachód JB. Fizjologia układu oddechowego: podstawy. 4 wyd. Baltimore: Williams i Wilkins, 1990. Attin M, Cardin S, Dee V, et al. Projekt edukacyjny mający na celu poszerzenie wiedzy związanej z pulsoksymetrią. Jestem J Crit Care 2002 11: 529-534. Bilgin H, Kutlay O, Cevheroglu D, et al. Wiedza na temat pulsoksymetrii wśród mieszkańców i pielęgniarek. Eur J Anestezjol 2000 17: 650-651. Smith GB, Poplett N. Znajomość aspektów opieki doraźnej u lekarzy stażystów. Podyplomowy Med J 2002 78: 335-338. Jubran A. Pulsoksymetria. Opieka krytyczna 1999 3: R11-R17. Cook C, Smith G. Czy podręczniki badań klinicznych zawierają informacje dotyczące oceny pacjentów w stanie krytycznym? Reanimacja 2004 60: 129-136. Armitage M, Eddleston J, Stokes T, et al. Rozpoznawanie i reagowanie na ostrą chorobę u dorosłych w szpitalu: podsumowanie wytycznych NICE. BMJ 2007 335: 258-259.

Publikacja Twojej odpowiedzi online podlega Dziennik medyczny Australiidyskrecji redakcyjnej. Jeśli Twoja odpowiedź zostanie zaakceptowana, otrzymasz powiadomienie e-mailem w ciągu pięciu dni roboczych.


Interpretacja spirometrii

Prawidłowa czynność płuc

Wyniki uzyskane z testów czynności płuc nie mają znaczenia, chyba że zostaną porównane z wartościami referencyjnymi lub wartościami przewidywanymi. Dostępnych jest wiele wartości referencyjnych, które zostały zrównane w nieco inny sposób, ale w badaniach porównujących różne społeczności europejskie często stosuje się równania Wspólnoty Europejskiej Węgla i Stali (ECCS) [7]. Wartości referencyjne pochodzą z równań referencyjnych, które zawierają dane z badań populacji. Populacja objęta badaniem jest idealnie bardzo duża i zbierane są dane dotyczące wzrostu, wagi, wieku, płci, pochodzenia etnicznego, nawyków palenia, środowiska, warunków pracy i sprawności fizycznej. Obecne równania ECCS mają charakter liniowy, ale w rzeczywistości zmiana funkcji płuc jest procesem nieliniowym. Podane wartości odniesienia mogą zatem w niektórych sytuacjach nie odzwierciedlać osoby badanej. W niedalekiej przyszłości pojawią się nowe równania, które powinny rozwiązać te problemy.

U osób dorosłych wiek, wzrost, płeć i rasa są głównymi wyznacznikami wartości referencyjnych dla pomiaru spirometrycznego.

Wiek Czynność płuc na ogół wzrasta wraz z wiekiem do około 25 lat, a następnie spada wraz z wiekiem. Niestety, niektóre urządzenia do badania czynności płuc dadzą pacjentom w wieku <25 lat większe przewidywane wartości niż w wieku 25 lat. Aby uniknąć znacznego przeszacowania przewidywanej wartości dla pacjentów <25 lat, najlepszym sposobem postępowania jest wprowadzenie wieku pacjenta jako 16 lat, a następnie 25 lat. Jeśli prognoza jest większa po 16 latach, użyj wartości dla 25 lat.

Seks Mężczyźni i kobiety przed okresem dojrzewania mają na ogół taką samą funkcję płuc, ale po okresie dojrzewania klatka piersiowa jest większa u mężczyzn, co daje wyraźne różnice w objętości płuc.

Wzrost Im wyższa osoba, tym większe płuca.

Waga Niektóre równania referencyjne wykorzystują wagę do obliczania wartości referencyjnych. Waga wpływa na czynność płuc w tym sensie, że zwiększenie masy ciała powoduje zwiększenie czynności płuc aż do osiągnięcia otyłości, po czym ma odwrotny skutek.

Etniczne pochodzenie Ten czynnik staje się coraz trudniejszy do uwzględnienia w miarę rozwoju społeczeństwa wieloetnicznego. Wytyczne BTS/ARTP sugerują, że w przypadku pacjentów z Japonii, Polinezji, Indii, Pakistanu, Afryki oraz pochodzenia afrykańskiego należy stosować wartości referencyjne pomnożone przez współczynnik 0,90 [5]. Wynika to albo z kształtu ciała (tj. Afrykanie mają zwykle dłuższe nogi i krótsze ciała niż osoby rasy kaukaskiej) lub brak pożywienia u osób urodzonych w biedniejszych krajach. Ponieważ wiele różnych grup etnicznych rodzi się obecnie w bogatszych krajach, odżywianie będzie prawdopodobnie mniejszym problemem i generalnie, przez drugie pokolenie po imigracji, dostosowanie do rasy nie jest zwykle wymagane. Nie ma to wpływu na pomiary przepływu.

Palenie Może to z czasem spowodować szybszy spadek czynności płuc w porównaniu z osobami niepalącymi. Nie należy go korygować w przewidywanych równaniach, ponieważ każda redukcja jest nienormalna.

Obecnie stały współczynnik FEV1 Przewidywany % służy do określenia normalności, przy czym 80% pred jest dolną granicą, ale może to być nieprawidłowe w niektórych populacjach. Zaproponowano zatem, aby w granicach normalności stosować 95 percentyl dla populacji [4]. Oczekuje się na to równań referencyjnych i danych podłużnych. Rysunek 2 przedstawia przykład normalnej pętli przepływ-objętość.

Pętla przepływ-objętość normalnego podmiotu. Wymuszona objętość wydechowa w ciągu 1 s (FEV1): 105% przewidywanej natężonej pojemności życiowej (FVC): 103% przed FEV1Stosunek FVC: 89%. Wykres przedstawia przewidywaną pętlę przepływ-objętość (-----) i przewidywane zakresy dla szczytowych i środkowych przepływów wydechowych oraz FVC.

Przeszkoda

Niedrożność charakteryzuje się ograniczeniem przepływu powietrza, zmniejszoną średnicą dróg oddechowych poprzez skurcz mięśni gładkich, zapalenie, zatkanie śluzem lub zapadnięcie się dróg oddechowych w rozedmie.

Przeszkoda charakteryzuje się:

zmniejszona FEV1/współczynnik FVC i

Umiarkowane ograniczenie przepływu powietrza u pacjenta z astmą. Wymuszona objętość wydechowa w ciągu 1 s (FEV1): 73% przewidywanej natężonej pojemności życiowej (FVC): 109% przed FEV1/współczynnik FVC: 53%.

Astma jest chorobą obturacyjną, ale ponieważ jest odwracalna, spirometria może być normalna, gdy dana osoba nie doświadcza zaostrzenia. Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest również zaburzeniem obturacyjnym, ale w większości przypadków nie jest odwracalna. Istnieją oceny dotyczące wielkości widocznej przeszkody [8], jak pokazano w tabeli 2.

Ograniczenie

Zaburzenia restrykcyjne charakteryzują się utratą objętości płuc i występują znacznie rzadziej. Dzieje się tak w przypadku zwłóknienia płuc, choroby opłucnej, zaburzeń ściany klatki piersiowej (kifoskoliozy), zaburzeń nerwowo-mięśniowych, pneumonektomii, obrzęku płuc i otyłości, żeby wymienić tylko kilka. Wiele tak zwanych restrykcyjnych śladów spirometrycznych wynika z nieosiągnięcia końca wydechu, fałszywie obniżając FVC.

Ograniczenie charakteryzuje się:

FEV od normalnego do wysokiego1/stosunek FVC

normalnie wyglądający kształt na śladzie spirometrycznym (ryc. 4) oraz

prawdopodobnie stosunkowo wysoki PEF.

Przykład typowej wady restrykcyjnej. Wymuszona objętość wydechowa w ciągu 1 s (FEV1): 82% przewidywanej natężonej pojemności życiowej (FVC): 85% przed FEV1/FVC: 84% szczytowy przepływ wydechowy: 157% przed.

Mieszane wzory

Jeśli dana osoba jest nałogowym palaczem i ma na przykład chorobę zwłóknieniową, może wykazywać mieszany obraz w spirometrii, co jest trudniejsze do interpretacji. Dalsze testy czynnościowe płuc mogą być przydatne w takich przypadkach do analizy statycznej objętości płuc (całkowita pojemność płuc, funkcjonalna pojemność resztkowa i objętość rezerwowa) oraz transferu gazów (współczynnik transferu płuca dla tlenku węgla).


Jakie czynniki mogą wpływać na częstość tętna i oddechów?

Umiejętność dokładnego pomiaru tętna i częstości oddechów jest podstawową umiejętnością osób udzielających pierwszej pomocy. There are a number of factors which can affect pulse and respiratory rates, we’ll take a look at some of these in this blog post.

Pulse rate

When the heart contracts and pumps blood round the body, the vessels the blood runs through (the arteries) expand as the wave of blood passes.

We can feel this ‘pulse’ where the arteries pass over a solid structure like bone – the wrist is a good example. The pulse – its rate (the number of times per minute we can feel the pulse), its strength (whether it’s full and ‘bounding’ or weak and ‘thready’) and its rhythm (regular or irregular) – can tell us a lot about a casualty.

The pulse rate can be affected by:

  • Age – young children commonly have a higher pulse rate, in the elderly it may be slower.
  • Exercise – taking part in exercise will raise the pulse rate. Trained athletes may have a slower ‘resting heart rate’.
  • Disease – illness places pressure on the body, leading to an increased heart rate
  • Drugs – depending on the drug, it can speed up or slow down the heart rate
  • Body Temperature – cold will initially raise the pulse rate, before slowing dramatically. Fever (pyrexia) will cause an increase in pulse rate.
  • Posture – a patient lying flat will have a slower heart rate than when sat or stood.
  • Stress – stress increases the heart rate due to adrenaline/epinephrine release.

Respiratory rate

The rate and character of the respirations gives us important insights into people’s general health status. In addition, breathlessness is a very distressing symptom for many people, and it’s important that to identify problems early and deal with them.

A number of factors can influence the respiration rate, such as:

  • Age – younger children generally have higher oxygen demands and therefore breath faster
  • Pain – pain will cause an increase in respiration rate
  • Emotion – emotion will cause an increase in respiration rate
  • Resistance from air passages – increased resistance (e.g. in asthma) prevents as much air entering the lungs during each cycle. The demand for oxygen will then increase, increasing the respiration rate.
  • Fever – fever increases the body’s demand for oxygen, increasing the respiration rate
  • Elasticity of the lungs – the less elastic the lungs, the less air can enter the lungs each cycle, increasing the respiration rate. Chemical changes – chemical changes in the body, caused by hypoxia, metabolic disorders or medications / drugs, can cause the respiration rate to increase or decrease, depending on the stimulus

JOHN FURST is an experienced emergency medical technician and qualified first aid and CPR instructor. John is passionate about first aid and believes everyone should have the skills and confidence to take action in an emergency situation.


Face

Inspect the eyes for signs relevant to the patient’s fluid status:

  • Sunken appearance: associated with hypovolaemia.
  • Conjunctival pallor: suggestive of underlying anaemia. Ask the patient to gently pull down their lower eyelid to allow you to inspect the conjunctiva.

Mouth

Inspect the mouth for signs relevant to the patient’s fluid status:


Chapter 02 - Gather Clinical Information Flashcards Preview

On assessment of an acutely ill patient, you note all the following in the region of the left lower lobe: decreased expansion, a dull percussion note, and the absent of breath sounds/tactile fremitus. You also observe a shift in the trachea toward the left, more prominent during inspiration. These findings suggest:

  1. left-sided obstruction/atelectasis
  2. left-sided pneumothorax
  3. left-sided consolidation
  4. left-sided pleural effusion

A unilateral decrease in lung expansion, combined with a dull percussion note and the absent of breath sounds & tactile fremitus signifies either local lobar obstruction with atelectasis or a pleural effusion on the affected side. In general, the trachea shifts away from large effusions but toward areas of atelectasis.

A small child is admitted to the Emergency Department with fever, difficulty swallowing, drooling, and stridor. An AP X-ray of the neck area is negative, but a lateral neck film indicates supraglottic swelling. Which of the following is the most likely diagnosis?

Based on the clinical signs and symptoms and the radiographs, the most likely diagnosis is epiglottitis. In this condition, the AP X-ray may appear normal, but the lateral neck film often reveals a prominent shadow caused by the swollen epiglottis, called the "Thumb sign."

When inspecting the X-ray of an out-patient with nephrotic syndrome, you note a homogeneous area of increased density that obscures the left costophrenic angle. Which of the following is the most likely problem?

Pleural effusion is commonly associated with cardiac failure, but can also occur with certain infections, metastasis, renal disease (especially nephrotic syndrome) and collagen vascular disorders. On X-ray, pleural effusion appears as homogeneous areas of increased density that are position- dependent. If the patient is upright, fluid will accumulates in and 'blunt' or obscure the costophrenic angles. If the patient is placed in a decubitus position, the effusion will 'layer out' laterally.

A 67-year-old patient with COPD complains that she becomes breathless after brushing her hair and must sit down to catch her breath. This complaint is most closely related to which of the following?

  1. increased work of breathing
  2. cardiac tamponade
  3. increased pulmonary reserve
  4. orthopnea

A patient who cannot perform simple activities of daily living without experiencing dyspnea is showing classic signs of increased work of breathing. In fact, on the American Thoracic Society Breathlessness Scale, breathlessness occurring when involved in activities of daily living such as dressing rates as the severest form of dyspnea.

When using a numeric rating scale (NRS) to quantify a patient's pain intensity, the patient reports a level of 5 on the 10-point scale. You note that his last rating was a level of 2. Based on this rating and the reported change, you should:

  1. Immediately report the findings to the patient's physician
  2. Record your findings in the respiratory care progress notes
  3. Repeat the assessment to see if the results are reproducible
  4. Advise the patient to try and relax and focus on the positive

In general, whenever a patient reports a pain severity greater than 4 units or a change in pain score greater than 2 units on a 10-point numeric rating scale, you should be immediately report the findings to the patient's physician.

What type of sputum would be most common in a patient with an advanced bacterial infection of the respiratory tract?

Most advanced bacterial infections cause purulent secretions. Mucoid secretions increase first. These secretions soon become infiltrated with fragmented bacteria, leukocytes, and tissue cells damaged by the inflammatory process. Cell disruption releases large amounts DNA and RNA. DNA gives secretions their purulent trait, yellow to greenish color, and high viscosity. This is in contrast to the colorless, clear or frothy, mucoid type seen in early infections.

A patient with inspiratory stridor most likely has which of the following conditions?

  1. Bronchospasm: Yes Laryngeal edema: Yes Secretions in large airways: Yes
  2. Bronchospasm: No Laryngeal edema: Yes Secretions in large airways: No
  3. Bronchospasm: Yes Laryngeal edema: No Secretions in large airways: Yes
  4. Bronchospasm: No Laryngeal edema: No Secretions in large airways: Yes

A patient with inspiratory stridor most likely has either laryngeal edema or a tumor or mass affecting the glottic area. If the patient is a child, foreign body obstruction is also a possibility. Secretions in the large airways typically manifest as rhonchi on auscultation and fremitus on palpation.

You note on inspection of an AP chest radiograph that the right hemidiaphragm is elevated above normal. Which of the following is the most likely cause of this abnormality?

  1. right pleural effusion
  2. right tension pneumothorax
  3. right phrenic nerve paralysis
  4. right lower lobe pneumonia

An elevated hemidiaphragm indicates phrenic nerve paralysis on the affected side or hepatomegaly (right side only). Pleural effusions blunt the costophrenic angles, whereas hyperinflation tends to flatten the hemidiaphragms, as does tension pneumothorax (on affected side).

In which of the following conditions are fine, late inspiratory crackles (rales) most likely to be heard on auscultation?

Fine, late inspiratory crackles are thought to occur when collapsed bronchioles and/or alveoli 'pop' open toward the end of inspiration. Patients with disorders that reduce lung volume--such as atelectasis, pneumonia, pulmonary edema and fibrosis--are most likely to have late inspiratory crackles. Asthma is better associated with wheezing and croup with stridor. A pleural effusion normally decreases breath sound, but does by itself not cause crackles.

When interviewing a patient, which of the following might be relevant to the patient’s pulmonary status?

  1. Occupational history: Yes Medical history: Yes Smoking history: Yes Family history: No
  2. Occupational history: No Medical history: Yes Smoking history: No Family history: Yes
  3. Occupational history: Yes Medical history: No Smoking history: Yes Family history: No
  4. Occupational history: Yes Medical history: Yes Smoking history: Yes Family history: Yes

In addition to a patient’s chief complaint, a variety of history relating to the patient’s occupation, family, smoking and past medical conditions, should be gathered to help in your assessment.

Inspection of a PA chest radiograph reveals a CT ratio of 60%. Based on this finding, the most likely problem is:

Normally, the heart width is less than 50% of the width of the thoracic cage. Cardiomegaly exits when the cardiac-to-thoracic width ratio (CT ratio) exceeds 50% on a PA chest radiograph. Pneumothorax, pleural effusion, atelectasis all can affect the position of the heart, but not its size.

Which of the following patients most likely has a health literacy limitation?

  1. One who cannot describe how to take medications: Yes One who cannot correctly fill out a form: Yes One who asks a lot of care-related questions: Yes
  2. One who cannot describe how to take medications: No One who cannot correctly fill out a form: Yes One who asks a lot of care-related questions: No
  3. One who cannot describe how to take medications: Yes One who cannot correctly fill out a form: Yes One who asks a lot of care-related questions: No
  4. One who cannot describe how to take medications: No One who cannot correctly fill out a form: No One who asks a lot of care-related questions: Yes

You should suspect health literacy problems when a patient offers excuses when asked to read, e.g. left their eyeglasses at home does not reorient materials provided so as to be unreadable, e.g., up-side down identifies medications by their appearance (e.g., color or shape) rather than by name fails to correctly take medications or cannot describe how to take them or has difficulty correctly filling out forms.

A comprehensive environmental history needs to include information on:

  1. the jobs of all household members
  2. home/apartment temperature settings
  3. commuting distance to/from work
  4. approximate hours per day spent on feet

In addition to work-related exposures, a comprehensive environmental history should include information on present and previous home locations, jobs of household members, home insulating and heating/cooling system, home cleaning agents, pesticide exposure, water supply, recent renovation/remodeling, air pollution (indoor and outdoor), hazardous wastes/spill exposure, and hobbies (e.g., painting, sculpting, ceramics, welding, woodworking, automobiles, gardening, etc.)

Which of the following is relevant information regarding a patient's occupational exposure history?

  1. cleaning agents used at home
  2. patient's residential water supply
  3. protective equipment worn on job
  4. patient's hobbies/avocational pursuits

Work-related practices relevant to a patient's occupational exposure history include the type of worksite ventilation, use of personal protective equipment (e.g., respirators, gloves, and coveralls), and on-the-job personal habits such as smoking and/or eating in work area or washing one's hands with solvents. Information regarding cleaning agents used at home, the patient's residential water supply, and a patient's hobbies/avocational pursuits are relevant to the environmental exposure history, but are not occupational or work-related.

When inspecting a chest radiograph, you note that the heart is shifted to the patient's left. Which of the following is the most likely cause of this finding?

  1. left sided atelectasis/lung collapse
  2. left sided pleural effusion
  3. left sided tension pneumothorax
  4. right sided pneumonectomy

The heart and mediastinum are pulled toward areas of decreased lung volume (e.g., atelectasis, fibrosis, surgical resection) and pushed away from space occupying lesions (e.g., pneumothorax, pleural effusion, large mass lesions). A shift of the heart position to the right would therefore be caused either decreased right-sided lung volume or a space occupying lesion on the left. Of the options listed, only left sided atelectasis/lung collapse would shift the heart's position to the left.

A patient with paradoxical chest wall movement most likely has:

Paradoxical chest wall movement is a common sign of flail chest. Flail chest occurs when 3 or more adjoining ribs are fractured in two or more places. This section of the chest wall becomes unstable and is 'sucked in' during inspiration and bulges out during expiration. Flail chest is usually the result of trauma.

In which of the following conditions are fine, late inspiratory crackles (rales) most likely to be heard on auscultation?

Fine, late inspiratory crackles are thought to occur when collapsed bronchioles and/or alveoli 'pop' open toward the end of inspiration. Patients with disorders that reduce lung volume—such as atelectasis, pneumonia, pulmonary edema and fibrosis—are most likely to have late inspiratory crackles. Asthma is better associated with wheezing and croup with stridor. A pleural effusion normally decreases breath sound, but does by itself not cause crackles.

In reviewing the chest x-ray report for a 62-year-old homeless person, you note the following: cavitation, infiltrates, and calcified nodules. These findings are most consistent with which of the following at diagnoses?

  1. acute asthma
  2. pulmonary edema
  3. pulmonary emphysema
  4. post-primary tuberculosis

The x-ray of a patient with post-primary (reactivation) TB usually reveals cavity formation, noncalcified round infiltrates and homogeneously calcified nodules (tuberculomas), usually 5-20 mm in size.

Which one of the following measures could be used to evaluate changes in symptoms occurring among participants in a pulmonary rehabilitation program?

  1. changes in sputum production
  2. changes in O2 consumption
  3. changes in blood pressure
  4. changes in O2 saturation

Measures useful in evaluating changes in symptoms occurring among participants in a pulmonary rehabilitation program include: dyspnea score comparisons (Borg scale) frequency of cough, sputum production or wheezing weight loss or gain and standardized psychological tests. Though potentially useful as measures of improvement, O2 consumption, O2 saturation and vital signs are not patient symptoms.

While assessing a patient's radial pulse, you note that the pulse feels full and bounding. Which of the following conditions would be the most probable cause of this finding?

A 'bounding' pulse is characterized by forceful pulsations that quickly disappear, indicating a high systolic pressure without a rise in diastolic pressure (increased pulse pressure). A bounding pulse is normal during exercise or as a result of a 'fight or flight' release of epinephrine. A bounding pulse also can signal an abnormal condition, most commonly hypertension due to atherosclerosis or disorders causing increased stroke volume. Hypovolemia, shock, and low cardiac output usually result in decreased systolic and pulse pressures.

What type of sputum would be most common in a patient with an advanced bacterial infection of the respiratory tract?

Most advanced bacterial infections cause purulent secretions. Mucoid secretions increase first. These secretions soon become infiltrated with fragmented bacteria, leukocytes, and tissue cells damaged by the inflammatory process. Cell disruption releases large amounts DNA and RNA. DNA gives secretions their purulent trait, yellow to greenish color, and high viscosity. This is in contrast to the colorless, clear or frothy, mucoid type seen in early infections.

When checking for proper adult placement of an endotracheal or tracheostomy tube on chest X-ray, the distal tip of the tube should be positioned where?

  1. 1 to 3 cm above the carina
  2. 1 to 3 cm below the larynx
  3. 4 to 6 cm above the carina
  4. 23 cm from the base of the tongue

An AP chest X-ray is the most common method used to confirm proper placement of an endotracheal or tracheostomy tube. Ideally, the tube tip should be positioned about 4 to 6 cm above the carina. This normally corresponds to a location between thoracic vertebrae T2 and T4, or about the same level as the superior border of the aortic knob.

A patient with an acute upper airway obstruction would have which of the following physical signs?

  1. inspiratory crackles
  2. unilateral lung expansion
  3. dullness to percussion
  4. inspiratory stridor

Signs of acute upper airway obstruction include marked respiratory distress, altered voice, dysphagia, stridor, decreased breath sounds, and tachycardia. Conscious patients also may exhibit the 'hand-to-the-throat' choking sign. If the obstruction is complete and not resolved by treatment, asphyxiation will progress to cyanosis, bradycardia, hypotension, and cardiovascular collapse.

Rapid, deep ventilation is most likely to be observed in a patient with which of the following conditions?

Fear, anxiety and pain all are strong stimuli that can cause a stress response and increase ventilatory drive. Hypoxemia also can increase ventilatory drive. CNS depression and hypothermia would tend to decrease ventilatory drive Hypoxemia also can increase ventilatory drive.

A patient's respirations are characterized by a gradual increase and then a gradual decrease in the depth of breathing, followed by a period of apnea. This pattern is known as which of the following?

  1. Biot's breathing
  2. Cheyne-Stokes breathing
  3. Kussmaul's breathing
  4. apneustic breathing

Cheyne-Stokes breathing is characterized by a gradual increase and then a gradual decrease in tidal volume, followed by periods of apnea. This pattern is associated with brain injuries, especially to the respiratory centers in the brainstem (pons and medulla). It also is observed in some patients with chronic heart failure.

On examination of a normal patient's neck, the midline of the trachea should be directly below the center of the:

  1. suprasternal notch
  2. midclavicular line
  3. midaxillary line
  4. anterior axillary line

Normally, the trachea is located centrally in the neck of a forward facing patient. The midline of the neck can be located by palpation of the suprasternal notch at the base of the anterior neck. The midline of the trachea should be directly below the center of the suprasternal notch.

Hypoxia can occur without cyanosis in patients with what disorder?

Central cyanosis generally occurs when hemoglobin (Hb) levels are at or above normal and the arterial oxygen saturation falls below 80%, corresponding to a Pao2 of about 45-50 torr. Patients with anemia have low Hb levels. Sand thus can be severely hypoxic before cyanosis ever appears.

All of the following findings are associated with potential difficulty orally intubating a patient EXCEPT:

  1. macroglossia
  2. soft palate not visible
  3. deviated septum
  4. short/thick neck

A short/thick neck, poor range of neck motion, macroglossia (enlarged tongue), and Mallampati Class 4 assessment of pharyngeal anatomy (soft palate, uvula and tonsils not visible only hard palate visible) are all associated with the potential for difficult oral intubation. A deviated septum would only be a potential problem for nasal intubation.

Upon palpating a patient's pulse, you note 85 unevenly spaced beats, with a marked decreased in pulse strength during inspiration. Which of the following describes the patient's pulse?

A decrease in pulse strength or blood pressure during inspiration is termed pulsus paradoxus. It is often seen in patients during severe episodes of airway obstruction (e.g., status asthmaticus) and also in patients with constrictive pericarditis or cardiac tamponade.

A 25-year-old comatose woman is seen in the emergency room. You observe that her respiratory rate is 24/min. and her tidal volume is consistently large. No periods of apnea have been observed. Which of the following breathing patterns would be most consistent with these observations?

Kussmaul's breathing is characterized by consistently large tidal volumes and an increase respiratory rate with no periods of apnea. It is most commonly observed in diabetic ketoacidosis (as respiratory compensation for metabolic acidosis).


Obejrzyj wideo: Napoleon Cybulski. Wielcy Polacy - nieznani wynalazcy (Grudzień 2021).